Η τενοντοπάθεια υπερακανθίου αποτελεί μία από τις πιο συχνές αιτίες πόνου στον ώμο, ιδίως σε άτομα που ασχολούνται με αθλητικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες που απαιτούν επαναλαμβανόμενη ανύψωση του βραχίονα. Πρόκειται για μια πάθηση που συχνά υποτιμάται στα αρχικά της στάδια, αλλά όταν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα μπορεί να επηρεάσει σημαντικά τη λειτουργικότητα του ώμου.

Τι είναι η τενοντοπάθεια υπερακανθίου;

Ο υπερακάνθιος μυς είναι ένας από τους τέσσερις μύες του στροφικού πετάλου του ώμου. Ο τένοντας του υπερακανθίου περνάει κάτω από το ακρώμιο (οστική προεξοχή της ωμοπλάτης) και καταλήγει στο άνω τμήμα του βραχιονίου οστού. Η κύρια λειτουργία του είναι η ανύψωση του χεριού προς τα έξω (απαγωγή).

Η τενοντοπάθεια υπερακανθίου είναι μια εκφυλιστική φλεγμονώδης πάθηση του τένοντα αυτού. Προκαλείται από χρόνιο ερεθισμό, μικροτραυματισμούς ή υπερφόρτιση, με αποτέλεσμα να χάνεται η ελαστικότητα και η αντοχή του τένοντα, ενώ ενδέχεται να εμφανιστούν μικρορήξεις που εξελίσσονται σταδιακά.

Ποια είναι τα αίτια της τενοντοπάθειας υπερακανθίου;

Η τενοντοπάθεια υπερακανθίου μπορεί να έχει ποικίλα αίτια, τα οποία συχνά συνδυάζονται μεταξύ τους:

1. Υπερχρησία. Άτομα που εκτελούν επαναλαμβανόμενες κινήσεις ανύψωσης ή περιστροφής του χεριού πάνω από το ύψος του ώμου (όπως αθλητές, γυμναστές, οικοδόμοι, ζωγράφοι, κομμωτές) είναι πιο επιρρεπή στην ανάπτυξη τενοντοπάθειας.

2. Κακή εργονομία και στάση σώματος. Η κακή στάση στην εργασία ή στην καθημερινότητα μπορεί να προκαλέσει κακή κατανομή φορτίων στον ώμο και σε σταδιακή φθορά του τένοντα.

3. Ανατομικές ιδιαιτερότητες. Ορισμένα άτομα έχουν πιο στενό υπακρωμιακό χώρο, με αποτέλεσμα ο τένοντας να συμπιέζεται περισσότερο κατά τις κινήσεις του ώμου. Αυτό ονομάζεται «σύνδρομο υπακρωμιακής πρόσκρουσης» και αποτελεί συχνό υπόβαθρο τενοντοπάθειας.

4. Ηλικιακοί εκφυλιστικοί παράγοντες. Με την πάροδο του χρόνου, η ελαστικότητα και η αιμάτωση των τενόντων μειώνονται, γεγονός που καθιστά τον υπερακάνθιο πιο ευάλωτο σε μικροτραυματισμούς και εκφύλιση.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Τα συμπτώματα της τενοντοπάθειας υπερακανθίου ποικίλλουν ανάλογα με το στάδιο της πάθησης. Τα πιο συνηθισμένα είναι:

• Πόνος στον ώμο, ιδίως στην πλάγια ή μπροστινή επιφάνεια, που επιδεινώνεται με την ανύψωση του χεριού.
• Δυσκολία στον ύπνο, ιδιαίτερα σε πλάγια κατάκλιση από την πάσχουσα πλευρά.
• Μείωση του εύρους κίνησης, με χαρακτηριστική δυσκολία στο να σηκωθεί το χέρι πάνω από το κεφάλι.
• Αίσθημα αδυναμίας ή κόπωσης κατά τη χρήση του άνω άκρου.
• Σε πιο προχωρημένα στάδια, μπορεί να παρατηρηθεί χρόνια φλεγμονή ή ακόμα και μερική ρήξη του τένοντα.

 

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Η διάγνωση βασίζεται στη λεπτομερή λήψη ιστορικού και τη φυσική εξέταση. Ο γιατρός πραγματοποιεί ειδικές δοκιμασίες που ελέγχουν την αντοχή και το εύρος κίνησης του ώμου.

Στη συνέχεια, χρησιμοποιούνται απεικονιστικές εξετάσεις και κυρίως υπερηχογράφημα ώμου, το οποίο μπορεί να αναδείξει φλεγμονή ή μικρορήξεις του τένοντα και μαγνητική τομογραφία, που προσφέρει σαφέστερη απεικόνιση και μπορεί να αποκαλύψει την έκταση της τενοντοπάθειας ή τυχόν συνυπάρχουσες βλάβες (όπως ρήξεις στο στροφικό πέταλο ή υπακρωμιακή πρόσκρουση).

Ποια είναι η αντιμετώπιση της τενοντοπάθειας υπερακανθίου;

Η θεραπευτική προσέγγιση εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων, την ηλικία του ασθενούς, τις δραστηριότητές του και την έκταση της βλάβης.

Συντηρητική αντιμετώπιση

Στο μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων, η τενοντοπάθεια υπερακανθίου μπορεί να αντιμετωπιστεί χωρίς χειρουργείο:

• Αντιφλεγμονώδη φάρμακα για την ανακούφιση του πόνου και της φλεγμονής.
• Φυσικοθεραπεία, με έμφαση στη σταδιακή ενδυνάμωση των μυών του ώμου και στη βελτίωση της κινητικότητας.
• Ασκήσεις διατάσεων και εργονομική εκπαίδευση για αποφυγή επιβαρυντικών κινήσεων.
• Τοπικές εγχύσεις κορτιζόνης ή PRP σε περιπτώσεις έντονου πόνου που δεν υποχωρεί.
• Σε ορισμένες περιπτώσεις, ενδείκνυται η χρήση ορθοπεδικού νάρθηκα ή η προσωρινή αποφόρτιση του ώμου.

Η διάρκεια της αποκατάστασης εξαρτάται από την ανταπόκριση του ασθενούς, αλλά συνήθως κυμαίνεται από μερικές εβδομάδες έως 2-3 μήνες.

Χειρουργική παρέμβαση

Εάν η συντηρητική θεραπεία δεν αποδώσει ή αν υπάρχει μερική/ολική ρήξη του τένοντα, τότε ενδέχεται να απαιτηθεί αρθροσκοπική αποκατάσταση. Πρόκειται για μια ελάχιστα επεμβατική τεχνική, με μικρότερη περίοδο αποθεραπείας και ταχύτερη επιστροφή στις δραστηριότητες.

Πώς μπορεί να προληφθεί;

Η πρόληψη της τενοντοπάθειας υπερακανθίου είναι εφικτή, ειδικά σε άτομα που γνωρίζουν ότι καταπονούν καθημερινά την περιοχή του ώμου:

• Αποφυγή επαναλαμβανόμενων κινήσεων πάνω από το ύψος του ώμου χωρίς διαλείμματα.
• Σωστή τεχνική σε αθλήματα ή άρση βαρών, με καθοδήγηση ειδικού.
• Εργονομικές προσαρμογές στον χώρο εργασίας, ώστε να μην απαιτείται παρατεταμένη ανύψωση των χεριών.
• Τακτική ενδυνάμωση των μυών του στροφικού πετάλου.
• Άμεση αναζήτηση ιατρικής βοήθειας όταν εμφανιστεί πόνος στον ώμο που επιμένει.

Η τενοντοπάθεια υπερακανθίου είναι μια συχνή πάθηση του ώμου που μπορεί να προκαλέσει έντονο πόνο και λειτουργικούς περιορισμούς, αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά. Η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση, είτε συντηρητική είτε χειρουργική, μπορούν να αποτρέψουν την επιδείνωση της κατάστασης και να επιτρέψουν στον ασθενή να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες χωρίς πόνο.

Podi.gr

Orthorehab.gr